9:30 - 17:30 bereikbaar op 020 - 210 13 03
PETROL & WINE

PETROL & WINE

In het voorjaar van 2017 werd Videobird benaderd door Petrol & Wine, een reisorganisatie die zich specialiseert in “autoreizen voor levensgenieters”. Zij organiseren reizen waarin welgestelde mensen (rijk) van hotel naar hotel (exclusief 5-sterren) langs voor uitgestippelde scenische routes rijden in hun eigen auto’s. Of wij een verslag wilde maken van een van hun reizen. Dat klonk opzich niet verkeerd, dus na wat kennismaking gesprekken besloten we mee te gaan op een reis in Ierland. Daar zouden ze in één week langs de gehele kust rijden. En Thomas en ik mochten mee.

Het idee was als volgt: Petrol & Wine wilde een sfeerfilmpje die liet zien wat deelnemers konden verwachten bij zo’n trip. Dat betekent natuur, kronkelige bergwegen, mooie auto’s, luxe hotels, en heel goed eten.

Petrol & wine luxe hotels

Thomas en ik zouden meereizen in een aparte auto met een van de organisatoren als chauffeur. Die kon ons los van de groep naar de mooiste plekken rijden, en stond ook in contact met andere deelnemers als we bijvoorbeeld een mooi bergpaadje tegenkwamen waar we wat auto’s wilden filmen. Wij zouden mee-eten met de deelnemers in de hotels, maar zouden los van de groep overnachten.

 

De benodigde apparatuur voor een goed sfeerverslag

We hadden weliswaar een eigen auto, maar alsnog was ruimte een beetje een issue. We moesten immers ook gewoon kleding en dergelijke meenemen voor een week. Daarom was het belangrijk om ze compact mogelijk te reizen.

Vanzelfsprekend namen we onze Sony FS5 mee. We zouden veel buiten filmen, en SLOG-3 leent zich daar uitstekend voor. Zeker in de 10bit kleurenruimte die de FS5 levert op 1080p. De optie om tot 240fps te filmen was ook fijn.

Ook namen we een speciaal voor deze reis aangeschafte DJI Mavic mee. Gekke rotspartijen, kronkelen bergweggetjes, dat schreeuwt om een drone. En de Mavic is klein genoeg om niet al te veel last van te hebben, zelfs in een flightcase met 3 batterijen. Een DJI Osmo erbij – want waarom niet? –, een Gopro-tje en eigenlijk was dat het wel.

Qua lenzen hadden we Sony’s 18-105 kitlens (het diafragma van f4 was voor ons geen probleem, omdat we uit gingen van daglicht), en de Canon 70-200 f2.8 voor mooie details op de bergen. Voor onderling contact hadden we een setje walkie-talkies, en beiden hadden we een verzameling aan harde schijven en laptops bij ons om al het materiaal direct weg te kunnen schrijven en te kunnen back-uppen.

 

 

 

Improvisatie met gevaar voor eigen leven

Het werd uiteindelijk nog een erg fysieke klus voor ons. Vooral Thomas heeft zijn lichaam op creatieve wijze ingezet. Hij zat vaak achterin onze ‘crew-car’, zijn torso uit het raampje hangend met de FS5 laag over de grond.

En dan maar proberen de camera stil te houden terwijl wij óf inhaalden óf werden ingehaald op de smalste der wegen. De compacte setup hielp daarbij, hoewel veel ook blind gedaan moest worden. Achteraf kregen we meer dan eens te horen dat een uitstekende tak wel erg dichtbij een hoofd kwam.

Floran en Thomas hard aan het werk voor de perfecte sfeerfilm

Beeld én geluid

Tijdens de gesprekken met de organisatoren kwam naar voor dat de organisatoren veel waarde hechten aan het geluid van de auto’s – begrijpelijk. Dat leverde nogal wat hoofdpijn op. We hadden een Zoom H6N meegenomen en nog een losse Videomic Micro van Rode – echter bleek al gauw dat zelfs een grote deadcat niet voldoende was om al rijdend het geluid op te kunnen nemen.

De oplossing was gelukkig snel gevonden. Wat blijkt? Mensen die een auto van een paar ton rijden, vinden het maar al te leuk om dat te delen met anderen. Dus op een leeg momentje op de parkeerplaats van een van de hotels konden we een paar mensen apart halen en ze vragen om even een paar keer goed op te trekken en weg te rijden. Een stukje Foley-werk wat verbazingwekkend overtuigend werkt in de uiteindelijke edit.